نيز گفته‌اند كه وى به شاخه « بنو نوبخت » مقيم قم ، وابسته بوده و در زمان نخستين سفير به بغداد مهاجرت نموده و تحت سرپرستى « محمد بن على بن بلال » رشد كرده است . 7618712 خ 0 185 خ بنا به برخى نقل‌ها ، « حسين بن روح » در ايام امامت امام عسكرى عليه السّلام نيز از صحابه خاصّ حضرتش بوده و حتى ابن شهر آشوب ، وى را به عنوان باب آن جناب معرفى كرده است ، 8618712 خ 0 186 خ گرچه اين سخن ، با توجه به سال شهادت امام عسكرى عليه السّلام ( 260 ق ) و سال رحلت ابن روح ( 326 ق ) جاى تأمل دارد . وى گاهى رواياتى از ائمه پيشين را نيز نقل مىكرده است . 9618712 خ 0 187 خ بعد از رحلت سفير دوم ، نيابت امام عصر عليه السّلام به وى منتقل گرديد و سفير دوم در حضور تعدادى از سران شيعه و وكلا و دستيارانش ، همچون : ابو على محمد بن همام اسكافى 0718712 خ 0 188 خ ، ابو عبد الله بن محمد كاتب ، ابو عبد الله باقطانى ، ابو سهل اسماعيل بن على نوبختى و ابو عبد الله حسن بن على وجناء نصيبى ، ابن روح را رسما به عنوان جانشين خود اعلام كرد ؛ در حالى كه تمامى نه نفر ديگر به سفير دوم نزديك‌تر بودند ؛ تا آن‌جا كه وى براى رفع نيازهاى خود از آنان بهره مىجست ! 2718712 خ 0 189 خ ابن روح در عصر سفير دوم ، بر خلاف جوانى ، از خواص و معتمدين او محسوب مىشد و نزد او چنان داراى قرب و منزلت بود كه « ابو جعفر عمرى » پس از آن‌كه رؤساى اماميّه را به طبقاتى چند تقسيم نمود ، به اول كسى كه اجازه ورود بر خود را داد « ابو القاسم حسين بن روح » بود ! 3718712 خ 0 190 خ اين امر ناشى از تيزهوشى وى در برخورد با دشمنان و شايستگىهايش بوده است . به گفته شيخ طوسى ، « نوبختى » واسطه بين سفير دوم و دو نفر از وكلاى كوفه ، به اسامى « زجوزجى » و « أبو غالب زرارى » بود . 4718712 خ 0 191 خ « ام كلثوم ، دختر « ابو جعفر عمرى » مىگويد : « حسين بن روح » از چند سال قبل از رحلت پدرم ، ابو جعفر وكيل او بوده و در امر املاك او نظارت داشته و اسرار دينى را از جانب او به رؤساى شيعه مىرسانده و از خواصّ و محارم او به شمار مىرفته است ؛ تا آن‌جا كه به علّت شدت انس و نزديكى او و با پدرم ، حكاياتى را كه بين پدرم و كنيزكانش مىگذشته به او مىگفته است و ماهيانه سى دينار براى گذران معيشت به او مىداده است و اين مبلغ غير از اموالى بود كه به او از طرف وزرا و رؤساى شيعه مثل آل فرات مىرسيد ؛ چه حسين بن روح نزد ايشان به جلالت مقام و قدر و منزلت